بهاء الدين محمد بن شيخعلي الشريف اللاهيجي

131

تفسير شريف لاهيجى ( فارسى )

پروردگار باشد مانند توبه و طاعت تا آنكه از عذاب خلاص شوند زيرا كه آخرت سراى جزاست نه سراى تكليف . و چون تعذيب كافران و اثابت مؤمنان از جمله نعمتهاست بنا برين حق تعالى حمد را بر آن متفرع ساخته فرمود كه فَلِلَّهِ الْحَمْدُ پس مر خدايراست حمد و ستايش آن خداى كه رَبِّ السَّماواتِ وَ رَبِّ الْأَرْضِ پروردگار آسمانهاست و پروردگار زمين رَبِّ الْعالَمِينَ پروردگار عالميانست و مراد از عالم ما سوى اللَّه است كه به آن معرفت صانع تحصيل توان كرد و رب العالمين بدل رب الارض است به اين معنى كه مراد از ستايش پروردگار آسمانها و پروردگار زمين ستايش پروردگار عالميانست وَ لَهُ الْكِبْرِياءُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ و مر او راست بزرگوارى و فرمان روايى در آسمانها و زمين وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ و اوست غالب بر همه عالم و دانا به مصالح آن .